Travmayı İyileştirmek Kitabı/Jasmin Lee Cori

-



"Kurtuldun!"diye seslendin

Ben kanlar içinde  yerde  baygın yatarken.

Sesini duyunca gözlerimi açtım

Sesindeki şefkatle uyandım.

Nasıl olmuştu bilmiyorum ama beni paramparça eden onca şeyden sonra

dünyanın en güzel renklerini gördüm,  içimde hala bir şey vardı dallanıp budaklanacaktı.



Bu kitap olmak nasıl bir şeydir? Bu yazılanlar, yazılanlar karşısında hissettiklerim "OL'mak" nasıl bir şeydir?

Diye sorma gereksinimi içerisine girivermişim kendimden habersiz.

Özellikle "8. Bölüm Travmayla Başa Çıkma; sayfa 244, Ayağını Yere Sağlam Basma" kısmını okuyunca.


Hayat çok acayip, insan olarak biz çok acayibiz hakikaten. Kitap sanki cehennemden kurtulmanıza yardım ederken cennetin ne ifade ettiğini de hatırlatıyor..

Travmatik anılar; çoğu zaman her yere saçılmış cam kırıkları gibidir, bazen bölük pörçük bazense aynı hisler içinde hiç beklemediğiniz bir anda yer zaman kişileri değiştirir... Kendinizi merhametine teslim edersiniz. Bir düğme arıyorsunuz hayatınızdan kocaman bir ısırık alan travmayı susturacak bir düğme.Kontrol düğmesi. Durmak, durulmak, destek için..


12 dev bölümden oluşan bu kitabın içerisinde gezinirken o düğmeyi buluyorsunuz "Aha, işte buradaymış." Adım adım ilerliyorsunuz:

Travmanın doğası nedir?

Travma sırasında ne olur?

Travma geçmişiniz olduğunu nasıl anlarsınız?

Travmayla ilintili bozukluklar nelerdir?

İyileşme yolculuğunda doğru yardımcıları nasıl seçebilirim? 


Son olarak şunu söyleyeyim potansiyelini tam kapasite göstermiş bir koşucu hayal edin. tamam bırakın şimdi. Şaka şaka.  Konuyu tam kapasite ilmek ilmek işlemiş bir koşucu olan bu kitaba bir gün merhaba demeniz dileğiyle.


Sevgiyle Kalın,

Ayşe Gürbüz

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Elimdeki Bu Hayatla Ne Yapacağım?: Dilozof Tedx

-
İnsan doğal eğilimidir anlamlandırma meselesi. Varoluşumuzun kanıtı gibi.  Çoğumuzun  “İnsanın anlam Arayışı” kitabından tanıdığı Frankl amcanın da dediği gibi insanı güdüleyen şey: “anlam istemi” . Bu istem ortadan kalktığında ne olur ki? Boşunalık? Simyacı kitabı sayfa 21: “kendilerini yeryüzünde başıboş dolaşmaktan vazgeçirtecek kişi..” Bu anlam karşımızda boş bir pazar yeri gibi duran dünyayı başı boş dolaşmaktan vaz geçirtiyor, bir düşü gerçekleştirme olasılığı veriyor. Yahu bu soruya gerçekte yanıt verebilir miyiz sahiden?  Bu yazıda yaşamın anlamını bulmak için bir reçete bekliyorsanız hayal kırıklığına uğrarsınız baştan söylemek isterim. Yaşamın anlamı gibi bu kocaman konsepte Dilozof   soru sormanın öneminden bahsedir.Yani diyor ki; ANLAMIN ANLAMI NEDİR arkadaş? Anlam ilişkidir: özneyle öznenin kendisine konu edindiği nesne arasındaki ilişki. Şey hakkındaki düşünceden doğar. O zaman anlam mutlak değildir. Zeytin dalı düşünelim, barış anlamı da içerir. Bu ili...
Devamı

Peki Ya Yaşamlarınız?: Hustler Kültürü

-
Yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda Çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı Adam bulut gibiydi, hatırladı Adamın ayaklarının altında  Yıldızların yıldız olduğu vardı Adam yıldızlara basa basa yürüdü Çünkü biraz önce yağmur yağmıştı. Cemal Süreya Muazzam bir şiir okudunuz az evvel. Okuma tercihiniz nasıldı? Yavaş yavaş, her kelimenin tadını çıkararak mı? Ne bilim kaldırımlarda ışıldayan parıltıların sokak boyunca dizelenmesini hissettiniz mi mesela..  Yoksa hızlıca, üstün körü bakışlar atarak mı? “Evet sıradaki sayfaya geçelim hadi, hadi“ diyen bir iç sesin hızına ayak uydurmanın kısa süreli hazını yaşayarak mı? Peki ya yaşamlarınız? Hustle Kültür: çalışmayı, koşuşturmayı, aceleciği yücelten bir hayat felsefesi anlamına gelmekte.   *Sürekli bir şeyler üretmek zorunda hisseder,  *Zamanı daha iyi nasıl kullanabilirim başlıklı kitaplar okur, *“Daha nasıl” la başlayan cümlelerin girdabında yüzer, *Başkalarıyla kıyaslanmayı ölçüt olarak kabul eder, *İsteyip istemediğini tam ...
Devamı

Bakış Açını Değiştir Dünyan Değişsin: Bir Yoga Hikayesi

-
Hepimizin bir hikayesi var.  Bizi değiştirdiğini gördüğümüz o hikaye. Ve çoğu için  hayatımızın yörüngesini değiştiren birden fazla anlar.  Pratik sırasındaki “yere bakan köpek pozu” benim için o tanımlayıcı anlardan bir tanesi. Bunu buraya eklemek istiyorum çünkü devam edebilmek içinde küçük hatırlatıcılara ihtiyacımız var. Unutmuyorum ki bu hatırlatıcılar bize enerji olarak da geri dönüyor.  Yogayla tanışmam 3-5 sene öncesine dayanıyor. Pratiklerim hep kopuk kopuk ilerliyordu. Çünkü pozlara dalıyordum. Bildiğiniz böyle kafa göz dalmak. Ee işin sonu “Yookk böyle olmayacaklarla..” son buluyordu. Hep küçük bir kız çocuğunun tatlıcı dükkanı önünden geçerken annesinin elinden sıkıca tutup hızlıca ilerlemeleri sonrası kızın arkasına dönüp üzgün gözlerle baktığı gibi bakıyordum yogaya .Yapmak istiyorum ama yapamıyorum. Yapamadıkça üzülüyorum. Üzüldükçe uzaklaşıyorum. Çoğu kırgınlık, öfke ile baş etmeye çalışırken tek tip yoldan gittiğimizi fark etmiyoruz bile. Kendimizi b...
Devamı