Suçlayıcı Düşüncelerimin Olduğunu Nerden Bileyim?

-






Suçlayıcı Düşüncelerimin Olduğunu Nerden Bileyim?



Spinoza der ki “Kendinizi ve duygularınızı daha iyi anladıkça, onları daha çok sevecekiniz.”

Yapışkan, korkutucu, takıntılı ve rahatsız edici düşüncelerin nasıl üstesinden geleceğiz?

Cevap: Öncelikle Çekilen Suçluluğun Ardındaki Düşünceyi Arayarak.


Anja hastaları tarafından çok sevilen bir diş hekimidir. Sorunlarına yönelik gerekli tıbbı bilgisini aktarmakta, destekleme ve neşelendirebilmektedir. Ancak Anja gerek mesleğinde gerek özel hayatında insanlara mesafe koymakta başarısızlığa uğramakta, herkes ve her şeyle ilgilenmek zorunda hissetmekte kendisini çok yormasına rağmen böyle yapmadığında kendini reddedilmiş, suçlu, sevilmiyormuş gibi hissetmektedir.


Gelin Anja’nın Neden böyle hissettiğine Şema Terapisi gözüyle bir bakalım?


Kişi kendini nasıl hissetmesi gerektiğine veya belirli sosyal durumlarda nasıl davranması gerektiğine odaklanan bir iç ses vardır bunlar bizim uyumuzu bozar.

Bu konuşmalar, anılar, duyular, hisler olabilir ve biz bunu 3 grupta toplamaktayız:

Başarı odaklı ebeveyn modu /Duygu Odaklı ebeveyn modu /Cezalandırıcı ebeveyn modu


Bu moda sahip insanlarda tipik olarak:

Başkaları için her şeyi yapma zorundalığı hisseder!

Kimseyi eleştirmemeleri gerektiği!

İnsanların mutluluklarından sorumlu oldukları!

Her zaman iyi bir insan olmaları gerektiği!

Kesin genelleştirilmiş mesajlar; Sen zaten hep şöyle …. birisin gibi

En iyi olmak için emeğin bu kadar mı!

Her zaman diğer insanların yanında olmalısın!

Kendi ihtiyaçlarına öncelik vermek BENCİLLİKTİR 


Bunları sağlayamadıklarında suçluluk duyguları açığa çıkar.


Hatırlatma:


Kendimiz eleştirme doğal fakat bu “ZORLANTI ya da ELİNİZDE KIRBAÇLA yapıyorsanız alarm zilleri çalıyor demektir.


Bu moodlar  yok edilemez. SESSİZE alabiliriz, volume seviyesini düşürebiliriz, değişime dirençlidirler.


Sevgiyle Kalın.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Elimdeki Bu Hayatla Ne Yapacağım?: Dilozof Tedx

-
İnsan doğal eğilimidir anlamlandırma meselesi. Varoluşumuzun kanıtı gibi.  Çoğumuzun  “İnsanın anlam Arayışı” kitabından tanıdığı Frankl amcanın da dediği gibi insanı güdüleyen şey: “anlam istemi” . Bu istem ortadan kalktığında ne olur ki? Boşunalık? Simyacı kitabı sayfa 21: “kendilerini yeryüzünde başıboş dolaşmaktan vazgeçirtecek kişi..” Bu anlam karşımızda boş bir pazar yeri gibi duran dünyayı başı boş dolaşmaktan vaz geçirtiyor, bir düşü gerçekleştirme olasılığı veriyor. Yahu bu soruya gerçekte yanıt verebilir miyiz sahiden?  Bu yazıda yaşamın anlamını bulmak için bir reçete bekliyorsanız hayal kırıklığına uğrarsınız baştan söylemek isterim. Yaşamın anlamı gibi bu kocaman konsepte Dilozof   soru sormanın öneminden bahsedir.Yani diyor ki; ANLAMIN ANLAMI NEDİR arkadaş? Anlam ilişkidir: özneyle öznenin kendisine konu edindiği nesne arasındaki ilişki. Şey hakkındaki düşünceden doğar. O zaman anlam mutlak değildir. Zeytin dalı düşünelim, barış anlamı da içerir. Bu ili...
Devamı

Peki Ya Yaşamlarınız?: Hustler Kültürü

-
Yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda Çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı Adam bulut gibiydi, hatırladı Adamın ayaklarının altında  Yıldızların yıldız olduğu vardı Adam yıldızlara basa basa yürüdü Çünkü biraz önce yağmur yağmıştı. Cemal Süreya Muazzam bir şiir okudunuz az evvel. Okuma tercihiniz nasıldı? Yavaş yavaş, her kelimenin tadını çıkararak mı? Ne bilim kaldırımlarda ışıldayan parıltıların sokak boyunca dizelenmesini hissettiniz mi mesela..  Yoksa hızlıca, üstün körü bakışlar atarak mı? “Evet sıradaki sayfaya geçelim hadi, hadi“ diyen bir iç sesin hızına ayak uydurmanın kısa süreli hazını yaşayarak mı? Peki ya yaşamlarınız? Hustle Kültür: çalışmayı, koşuşturmayı, aceleciği yücelten bir hayat felsefesi anlamına gelmekte.   *Sürekli bir şeyler üretmek zorunda hisseder,  *Zamanı daha iyi nasıl kullanabilirim başlıklı kitaplar okur, *“Daha nasıl” la başlayan cümlelerin girdabında yüzer, *Başkalarıyla kıyaslanmayı ölçüt olarak kabul eder, *İsteyip istemediğini tam ...
Devamı

Bakış Açını Değiştir Dünyan Değişsin: Bir Yoga Hikayesi

-
Hepimizin bir hikayesi var.  Bizi değiştirdiğini gördüğümüz o hikaye. Ve çoğu için  hayatımızın yörüngesini değiştiren birden fazla anlar.  Pratik sırasındaki “yere bakan köpek pozu” benim için o tanımlayıcı anlardan bir tanesi. Bunu buraya eklemek istiyorum çünkü devam edebilmek içinde küçük hatırlatıcılara ihtiyacımız var. Unutmuyorum ki bu hatırlatıcılar bize enerji olarak da geri dönüyor.  Yogayla tanışmam 3-5 sene öncesine dayanıyor. Pratiklerim hep kopuk kopuk ilerliyordu. Çünkü pozlara dalıyordum. Bildiğiniz böyle kafa göz dalmak. Ee işin sonu “Yookk böyle olmayacaklarla..” son buluyordu. Hep küçük bir kız çocuğunun tatlıcı dükkanı önünden geçerken annesinin elinden sıkıca tutup hızlıca ilerlemeleri sonrası kızın arkasına dönüp üzgün gözlerle baktığı gibi bakıyordum yogaya .Yapmak istiyorum ama yapamıyorum. Yapamadıkça üzülüyorum. Üzüldükçe uzaklaşıyorum. Çoğu kırgınlık, öfke ile baş etmeye çalışırken tek tip yoldan gittiğimizi fark etmiyoruz bile. Kendimizi b...
Devamı