Psikolojik Kaynaklar
İçinizi dökün, dile gelmeyen acı zaten dolu olan yüreğe akar, onu parçalamaya zorlar.
William Shakespeare/Macbeth
Tecrübelerim, Shakespeare’in sözüne biraz eklemelerde bulunarak başlamanın daha doğru olacağı kanaatinde.
Hissettikelerinizi tolere edebiliyorsanız, kendinize güvenli bir çapa eşlik edebiliyorsa, içinizi dilediğinizce dökün!
Beni paramparça eden bir deneyime gayet iyi niyetle balıklama daldığım anlarım çok olmuştur önceleri. Özellikle bana acı veren çaresiz durumda bırakan deneyimlere geri dönmekten ve büyük duyguların gizemli bir şeyi çözmek için kullanılan önemli bir anahtar olduğu varsayımından vaz geçmem hiç de kolay olmadı.
Deyim yerindeyse ayağımı yere sağlam basmadan hissettiklerime/duyumlarıma/düşüncelerime/ .. ‘ma odaklanmak yalnızca acıyı yoğunlaştıran ve daha fazla travmatize eden bir hal almasına neden oluyordu.
Zamanla her duyguyu, koku peşinde koşan köpekler gibi izlemenin bir işlevi olmadığını, işleri dahada karmaşıklaştırdığa aydım. Bu kaçınma değildi, bilgelikti. Deneyimime saygı duymaktı.Sonuçta bir fırtınanın içine neşeyle giremeyiz değil mi? Peki o zaman neden o hisse/deneyime/düşünceye ….’a doğru önlemleri almadan o an yapmamız gereken bir şey olduğunu düşünürüz?
Öğrendim ki önce burada ve şimdide kalmamıza yardımcı olacak, duygularımızı düzenleyebilecek, tutunabileceğimiz kayalarımızın olması daha büyük bir ilerlemeye neden oluyor.
Sevgiyle Kalın..
Yorumlar
Yorum Gönder